Het plezier van iets nieuws leren

Een activiteit waar ik echt de tijd bij vergeet, is fotograferen. Het begon, net als bij de meesten, tijdens vakanties. Je ziet dan van die prachtige vergezichten dat het al snel een uitdaging wordt om een mooi landschap of betoverende zonsondergang zo goed mogelijk op de gevoelige plaat te leggen. Ik verdiepte me in de mogelijkheden van mijn camera en probeerde die optimaal te benutten. Familieleden begon het op te vallen dat ik vaak mooie foto’s maakte. Steeds vaker lieten ze zelf hun camera’s thuis en lieten ze het fotografiewerk aan mij over. Ik vond het leuk acties te fotograferen, zoals watervertier in het zwembad, maar ook portretten maken vond ik erg leuk. Het helpt natuurlijk wel dat iedereen tijdens vakantie zijn of haar meest relaxte zelf is en je weinig techniek nodig hebt om iemand er mooi op te zetten. Vakantievierende mensen zien er gezond uit doordat ze bijna continu buiten zijn en kleur van de zon hebben gekregen. Ze hebben die typische ontspannen blik in hun ogen. Zo’n blik die zegt dat ze zich goed voelen en openstaan voor nieuwe avonturen.

Tegen beperkingen aanlopen

Toch raakte ik op een gegeven moment gefrustreerd van de beperkte techniek van mijn camera. Ik was dan ook super blij toen ik voor mijn achttiende verjaardag een goed semiprofessioneel exemplaar cadeau kreeg. Nu kon ik zoveel nieuwe dingen uitproberen! Bijna elk weekend ging ik wel op pad om mooie foto’s te maken tijdens wandelingen. Bloemen, egels, eekhoorns, herten: alles wat ik tegenkwam, probeerde ik zo mooi of origineel mogelijk te fotograferen. En zoals dat voor elke liefhebberij geldt, word je er beter in hoe vaker je het doet. Veel oefenen, veel opnieuw, veel van fouten leren. Het verwonderde mensen om me heen soms dat ik er niet mijn werk van had gemaakt. Hoewel ik hoopte dat ik er de rest van mijn leven plezier aan zou blijven beleven, wilde ik juist niet dat het mijn baan werd. Aan elke baan zitten nare kanten en ik wilde dat fotograferen puur iets leuks zou blijven voor mij. Het leek me een nogal onzeker beroep. Ik was bang dat de continue jacht naar opdrachten het plezier in het fotograferen zou gaan overschaduwen. Daarbij zijn er natuurlijk heel veel mensen die goed kunnen fotograferen en zou je wel erg veel talent moeten hebben om te kunnen concurreren met de besten. Tot ik vastliep in mijn carrière en besloot het roer om te gooien.

Een keuze vanuit het hart

Het is typisch wat er gebeurt als je een keuze maakt vanuit het hart. Het is een beetje zoals met verliefd zijn: ja het is spannend, maar de wereld lijkt ook ineens een plek vol van mogelijkheden die je allemaal wel tegelijkertijd zou willen verkennen. Ik kan het niet beter omschrijven dan dat alles vloeiend lijkt. Alles klopt meer en tegelijkertijd is alles nieuw. Alleen al om dat gevoel te ervaren, is het de beste keuze in mijn leven tot nu toe geweest van carrière te veranderen. Het is ook zo leuk nieuwe vaardigheden te leren en je kennis te verdiepen. Tijdens mijn opleiding gingen we bijvoorbeeld laatst oefenen met tethered shooten, Je camera is dan met een USB kabel verbonden met je computer. Je kan er gewoon een standaard USB kabel voor gebruiken, wat echt top is want usb kabels zijn niet duur. Een USB 3 kabel is natuurlijk wel fijn, omdat deze data kunnen overzetten met een snelheid van 5 Gigabit per seconde. Ook kan je deze makkelijk verlengen met een USB 3 verlengkabel, wat je letterlijk meer bewegingsvrijheid als fotograaf geeft. Via de kabel worden je foto’s weergegeven op het computerscherm, waardoor je je resultaten veel beter kan analyseren. Op een groot scherm zie je uiteraard meer dan op het kleine schermpje van je camera. Details zie je beter, je kan er eenvoudig op inzoomen en eventueel meteen aanpassingen maken. Ik kan het iedereen aanraden weer iets nieuws te gaan leren!

Related Post